| Κύρια οικοσυστήματα
Δάση Τα τροπικά δάση συνιστούν το 40% της δασικής έκτασης παγκοσμίως και περιλαμβάνουν το 60% περίπου της παγκόσμιας δασικής βιομάζας. Τα τροπικά δάση της Νότιας Αμερικής αποτελούν το 22% περίπου της παγκόσμιας δασικής κάλυψης. Είναι εξαιρετικά σημαντικά από οικονομικής άποψης για το εμπόριο και τη διαβίωση.
Οι παρθένες εκτάσεις που έχουν απομείνει από τα αρχικά 100 εκατομμύρια εκτάρια του Ατλαντικού Δάσους της Βραζιλίας είναι μόνο 4%. Τα υψηλά ποσοστά αποψίλωσης αποτελούν επίσης σημαντικό πρόβλημα στην Αργεντινή. Οι υποτροπικές περιοχές Παρανά και Γκραν Τσάκο, καθώς και τα δάση των Άνδεων της Παταγονίας και του νότιου ημισφαιρίου επηρεάζονται ιδιαίτερα.
Η μετατροπή του τροπικού δάσους σε βοσκότοπο έχει επιπτώσεις στο κλίμα, αυξάνοντας τη θερμοκρασία επιφάνειας και εδάφους, προκαλώντας ημερήσιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και μειώνοντας την εξατμισοδιαπνοή. Η μεγάλης κλίμακας εκχέρσωση των δασών μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις, όπως είναι η μείωση της απορροής του συστήματος του ποταμού Αμαζόνιου.
![](../../global_imgs/spacer.gif) | | | Σε αυτήν την εικόνα Envisat δεσπόζει η νότια Αργεντινή | Βοσκότοποι Οι βοσκότοποι αποτελούνται από ποολίβαδα, θαμνολίβαδα, σαβάνες και θερμές και ψυχρές ερήμους. Καλύπτουν το 33% της ηπείρου της Νότιας Αμερικής. Η παραγωγικότητα και η σύνθεση ειδών των βοσκότοπων σχετίζονται με ένα ιδιαίτερα μεταβλητό ποσοστό της εποχιακής κατανομής των βροχοπτώσεων.
Στους βοσκότοπους πραγματοποιούνται δραστηριότητες νομαδικής κτηνοτροφίας, γεωργίας αυτοσυντήρησης και εμπορικές κτηνοτροφικές δραστηριότητες. Κάθε μεταβολή στην ικανότητα των ποολίβαδων θα έχει τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις, δεδομένης της κλίμακας της ζωικής παραγωγής στα τροπικά και εύκρατα ποολίβαδα.
Έρημοι Οι εξαιρετικά ξηρές έρημοι είναι οι περιοχές με λιγότερο από 100 mm βροχοπτώσεων ετησίως. Οι έρημοι αυτές αποτελούν ένα μεγάλο τμήμα των περιοχών του Περού, της Ατακάμα και της Παταγονίας. Φιλοξενούν έναν σημαντικό αριθμό ειδών και έχουν υψηλό βαθμό ενδημισμού. Ορεινά οικοσυστήματα και κρυόσφαιρα Οι οροσειρές στη Νότια Αμερική επηρεάζουν το κλίμα, τους υδρολογικούς κύκλους και τη βιοποικιλότητα. Οι ορεινές περιοχές εκτίθενται σε ακραία καιρικά και κλιματολογικά φαινόμενα, όπως υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες και βροχοπτώσεις. Η περιοχή της κρυόσφαιρας αποτελείται από τους παγετώνες των Άνδεων, τα παγοπέδια της Παταγονίας (47°-52°S) και το παγοπέδιο Δαρβίνου στην περιοχή Τιέρα ντελ Φουέγκο (54°S). Οι εποχιακές χιονοπτώσεις στις ορεινές περιοχές των Άνδεων είναι σημαντικές για τη διαβίωση των κοινοτήτων της κεντρικής Χιλής και των μεγάλων κοινοτήτων στους πρόποδες των βουνών στην Αργεντινή, όπου η παροχή νερού εξαρτάται σχεδόν εξολοκλήρου από το λιώσιμο του χιονιού. Υδρολογία, υδάτινοι πόροι και ιχθυότοποι γλυκού νερού Το 35% περίπου των ηπειρωτικών υδάτων παγκοσμίως εντοπίζεται στη Νότια Αμερική, αλλά η κατανομή εντός και μεταξύ των χωρών είναι εξαιρετικά μεταβλητή. Πολλές περιοχές, όπως η βορειοανατολική Βραζιλία, οι παράκτιες περιοχές του Περού και η βόρεια Χιλή, ικανοποιούν τις ανάγκες τους σε νερό με δυσκολία. Τα δύο τρία περίπου της Νότιας Αμερικής είναι ξηρές ή ημίξηρες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων εκτάσεων της Αργεντινής, της Βολιβίας, της Χιλής, του Περού, της βορειοανατολικής Βραζιλίας, του Ισημερινού και της Κολομβίας. Οι υγρότοποι κατανέμονται σε ολόκληρη την περιοχή, αλλά είναι πιο εκτεταμένοι στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές.
Γεωργία Η Νότια Αμερική διαθέτει το 23% περίπου των εν δυνάμει καλλιεργήσιμων εκτάσεων παγκοσμίως, ωστόσο το σύνολο των καλλιεργούμενων εκτάσεων, εξαιρουμένων των βοσκότοπων, αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 10% της συνολικής έκτασης. Οικισμοί Η Νότια Αμερική έχει το υψηλότερο ποσοστό αστικοποίησης παγκοσμίως. Οι αστικοί οικισμοί δημιουργήθηκαν σε περιοχές που βρίσκονται πάνω από τη στάθμη της θάλασσας έως οροσειρές άνω των 3.000 μέτρων. Οι τοποθεσίες αυτές έχουν μεγάλη ποικιλία γεωγραφικών και τοπογραφικών συνθηκών.
Τα μεταναστευτικά ρεύματα είναι σημαντικά σε ορισμένες χώρες. Οι μετανάστες μετακινούνται συνήθως από αγροτικές, επιρρεπείς στην ξηρασία περιοχές ή από φτωχικές κοινότητες προς σύγχρονες, καλά αναπτυγμένες πόλεις. Οι πόλεις προσφέρουν καλύτερες ευκαιρίες απασχόλησης, αν και περιβάλλονται συχνά από μια ζώνη φτώχειας.
Στις ορεινές περιοχές, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζουν σε επισφαλείς οικισμούς που βρίσκονται σε εν δυνάμει ασταθείς πλαγιές λόφων (π.χ. Ρίο ντε Τζανέιρο, Μεντελίν, Σάο Πάολο). Παραγκουπόλεις, όπως favelas, barriadas και villas miseria, υπάρχουν στις κοιλάδες αποστράγγισης των ποταμών και ρευμάτων. Οι πλημμύρες και οι κατολισθήσεις έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ευημερία και στην υγεία των φτωχότερων κοινοτήτων.
| |