| ![](../../global_imgs/spacer.gif) | Stadsgrens in 1972 op een afbeelding van 2009 | | Stedelijke uitbreiding van Cordoba
De verstedelijking is nog nooit zo ongebreideld geweest. Elke dag neemt het aantal stadsbewoners wereldwijd toe met 200.000. Elke maand komt er een stad zo groot als Santiago de Chile bij. Voor het eerst in de geschiedenis leeft meer dan de helft van de wereldbevolking in stedelijke gebieden. Volgens de VN is de wereld in 2070 voor 70% geürbaniseerd. Het huidige aantal van 21 megalopolissen (steden met meer dan 10 miljoen inwoners) is dan verdubbeld.
In deze casestudy gaan we in op aardobservatietechnieken waarmee de groei van een stad beter kan worden gevolgd. Die technieken helpen planologen om de stroom nieuwkomers in goede banen te leiden.
De uitbreiding van steden en andere veranderingen in het landgebruik werden altijd beoordeeld aan de hand van demografische gegevens en luchtfoto's. Tegenwoordig wordt daarvoor ook gebruik gemaakt van periodieke satellietopnamen. Inmiddels wordt dit soort gegevens routinematig verzameld, soms zelfs dagelijks, met een ruimtelijke resolutie van een paar decimeter tot enkele kilometers. De meest gebruikelijke manier om met behulp van satellieten te volgen hoe een stedelijk gebied zich ontwikkelt is door de kaarten van de landbedekking van verschillende jaren naast elkaar te leggen.
Wij gebruiken Landsat-gegevens, omdat die satelliet al vier decennia informatie over het aardoppervlak verzamelt. Bovendien zijn er Landsatgegevens in verschillende spectraalbanden. Zoals is beschreven in het gedeelte over Remote sensing onder Principes van remote sensing op deze website, staan de verschillende kleuren voor signalen die afkomstig zijn van stedelijke gebieden, vegetatie, water en aarde. Zo kunnen we verschillende soorten landbedekking onderscheiden. Met die informatie gaan we aan de slag om een kaart van de landbedekking te maken.
Er zijn twee algemene methoden om van een satellietopname een landbedekkingskaart te maken: gecontroleerde en ongecontroleerde classificatie. Wij kiezen voor de gecontroleerde methode, omdat die gebruikelijk is voor informatie uit een externe bron, informatie die uit de opname zelf wordt gehaald door iemand die daar ervaren in is, of informatie op basis van op de grond bezochte voorbeeldlocaties.
Tot slot zullen we met het GIS-tool van de LEOWorks-software voor beeldverwerking de stadsgrenzen in de verschillende jaren genereren en het verstedelijkt oppervlak op elke foto berekenen. Deze kwantitatieve benadering heeft veel weg van wat planologen in de praktijk ook doen.
|